Latest News

วันจันทร์ที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556

อยากเก็บเธอไว้ในใจฉันตลอดไป


แอนยังจำได้พวกเค้าเกิดเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม 2008 แต่ตอนนี้ไม่มีใครเลย ไม่เหลือแล้ว ไปหมดแล้ว

คลอด 5 ตัว ตายไป 1 ตัวเพราะตอนแรกคิดว่ามีแค่ 4 ตัว
ตัวแรกสีดำ ชาย
ตัวที่สองสีน้ำตาลเข้ม ชาย
ตัวที่สามสีออกขาวๆหน่อย หญิง
ตัวที่สี่สีน้ำตาล หญิง
ตัวที่ห้าเพราะมันมือเลยไม่รู้ว่าสีอะไร น่าจะเป็นชาย

ตอนแรกเราพยายามจะตั้งชื่อให้มันมี ปอ ปลา แต่ว่าดันจำไม่ได้ซะงั้น ก็เลยปฏิบัติตามคำสั่งยาย ชื่อเรียงลำดับตัวเลยใครเกิดก่อนก็ชื่อเลขน้อย 1 2 3 4

แม่ของมันชื่อ "ปังปัง"
โดนหมากัดตาย
ครั้งแรก 26 มกราคม 2554 เฉียดหลอดลม รอด ช่วงนั้นฉันไม่อยากไปโรงเรียนเลย
ครั้งที่สอง ตอนนั้นแอนกำลังคุยโทรศัพท์กับแม่อยู่ เห็นมันโดนหมากัดตายต่อหน้าต่อตาแต่กลับไม่สามารถทำอะไรได้ พยายามตะโกนให้ไอ้หมาพวกนั้นเลิกแต่ก็ไม่เกิดผล เจ้าของหมาก็ไม่รู้ทำไม ทั้งที่ยืนอยู่ตรงนั้นแต่ดันมาเห็นตอนปังจะแย่แล้ว อุ้มปังข้ามรั่วมาร่างกายของปังอ่อนปวกเปียกชุ่มไปด้วยเลือดสุดท้ายเธอก็จากฉันไป

ปัจจุบันไม่มีตัวไหนที่อยู่กับแอนเลย ปังปัง ตาย ตัวที่ 1,3,4 หายไปจากบ้าน ตัวที่ 2 ลุงเอาไปเลี้ยง

ช่วงเวลา ป.5 ป.6 เรียกได้ว่าเป็นแค่ช่วงเวลาสั้นๆที่ค่อนข้างจะมีความสุขมากที่สุด ไม่ต้องคิดอะไร ทุกอย่างยังคงอยู่ด้วยกันกับเรา มีเพื่อนเล่น เล่นขายของ (ยังเล่นอยู่ค่ะ) บอกได้เลยว่าไม่เหงาเลยซักนิดเพราะไปอยู่บ้านป้าก็เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้มีคนเล่นด้วย ไม่ได้เหมือนอยู่คนเดียว แต่ตอนนี้แม้จะมีคนอยู่ในบ้านก็จริงแต่ว่าก็ไม่ได้มานั่งคุยนั่งเล่นกันหรอกนะคะ ที่แอนเขียนบล็อกนี้ก็พอจะช่วยให้ไม่ต้องคิดอะไรหรือเงียบเหงาอยู่คนเดียว แต่บางครั้งก็มีช่วงๆหนึ่งที่รู้สึกเหงาแม้จะมีผู้คนมากมายถ้าใครเคยรู้สึกประมาณนี้ก็คงจะเข้าใจค่ะ :D




...ภาพถ่าย...


ตัวที่ 4



ตัวที่ 3























เอาของจากตุ๊กตาบาร์บี้มาแต่รู้สึกว่ามันจะไม่ชอบ









ตอน ป.6 อากาศหนาวมากแต่แอนต้องออกไปทำกิจกรรมโรงเรียนเป็นงานจบการศึกษา (ถ้าจำไม่ผิด)























































บ๊าย บาย ...ที่รัก...

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

หากบทความเกิดความผิดพลาดประการใดต้องขออภัยและช่วยชี้แนะด้วยนะคะ ^^

AnasThailand

Add us on Google+