Latest News

วันอังคารที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2556

บันทึกเก็บความทรงจำสัปดาห์สุดท้าย

ต่อไปก็จะสอบแล้วนะ :D สัปดาห์นี้ยังเรียนอยู่



4 มีนาคม 2556
ตื่นสาย!! 7.30 น. ตอนเห็นเวลาก็รู้สึกตกใจทำไมนาฬิกาไม่ยอมปลุก - -" แต่ถ้ารีบร้อนไปก็อาจจะมีแต่ทำให้ยิ่งช้าลง ก็เลยทำตัวเรื่อยๆไปที่ห้องน้ำ แล้วแต่งตัวไปโรงเรียน ครูบอกว่าอาจจะมีคนมาประเมินโรงเรียนของเรา (อีกแล้วหรือ) ทั้งที่ใกล้จะสอบแล้วก็ไม่วายมีเรื่องที่รบกวนการเรียนและการสอบของเรา เฮ้อ แอนคิดว่าไม่น่าจะเคยว่าว่าใครจะมาประเมิน (อาจจะมีบ้างเล็กน้อย) แต่ทำไมต้องเป็นตอนนี้ค่ะ TT^TT ตั้งแต่เรียนมามีการประเมินยิบยับนู้นนี้นั้น เหมือนกับข้อสอบที่เราจะต้องเจออะไรแบบนี้นะคะ >0< ต้องปล่อยมันไปทำใจได้อย่างเดียวตอนนี้ คาบภาษาไทยครูให้บอกความในใจที่มีต่อเพื่อนคือเราก็เตรียมคำพูดมานแต่ว่าพอครูสุ่มให้ออกไปพูดแล้ว ไอ้คำพูดเหล่านั้นมันไปอยู่หนใด เริ่มแรกก็เรียกเสียงฮาเลยยืนไกลไปหน่อยพูดแล้วเขาไม่ได้ยินกันหัวเราะทั้งห้อง อ๊าย อาย พูดประมาณว่า "อาจจะไม่ค่อยรู้สึกเหมือนการจากลามากนัก ถ้าไม่มีใครเป็นอะไรไปซะก่อนเดี๋ยวก็ได้เจอกัน อยูjด้วยกันมาสองปี ก็ดีใจนะที่ได้มาเจอเพื่อนแบบนี้ ช่วยสอนให้เราทำอะไรด้วยตัวเอง ทำให้เรากล้าเพราะว่าไม่มีใครยอมออกไปในเรื่องบ้างเรื่อง... ตอนจบก็ ขอบคุณค่ะ เบาๆ ไม่รู้ว่าเขาจะได้ยินไหม" มีอีกแต่จำไม่ได้ แล้วก็ทำหน้านิ่งๆ พวกนั้นดันบอกว่าเรากวนเราไม่ได้กวนเลยนะ ;P ส่วนคาบบ่ายก็เรียนคอมพิวเตอร์ แอนอาจจะไม่มีค่อยรู้สึกเศร้าอะไรกับเขามากนักอาจจะมีแบบหว่าเว้บ้างเล็กน้อย เนื่องจากย้ายโรงเรียนไปนู้นมานี้ เลยไม่มีเพื่อนที่เรียนตั้งแต่อนุบาลยันมอต้นในที่นี้ เข้าใจว่างานเลี้ยงก็ต้องมีวันเลิกรา ตอนนี้ทำพูดดีลองมาดูว่ายัยนี้จะน้ำตาแตกตอนปัจฉิมหรือไม่

5 มีนาคม 2556

ตอนเช้ากินโอวัลตินกับปลาท๋องโก๋ปวดท้องเลยค่ะ คือถ้ากินอะไรเข้าไปแล้วแอนจะรู้สึกปวดท้องเป็นกิจวัตรเลย TT^TT วันนี้คาบภาษาไทยครูก็ให้คนที่ยังไม่ได้พูดเมื่อวานพูดต่อในเรื่องความในใจ แล้วครูก็เล่าว่าช่วงมัธยมต้นเนี้ยจะเป็นอะไรที่เราจะจำได้มากที่สุด อาจจะมีทะเลาะกันบ้าง เฮฮาเกินไปในบางครั้ง แต่ก็ยังจำเพื่อนได้ อาจจะเป็นช่วงที่มีเพื่อนเยอะและดีไม่เสแสร้งหรือใส่หน้ากาก อย่างนั้นคงจะไม่เรียกว่าเพื่อนแน่นอน พูดให้เข้าใจง่ายๆเลยก็คือช่วงนี้จะเป็นช่วงเวลาที่เราจะได้เจอเพื่อนเยอะแต่ดี หลังจากนนี้อาจจะมีบ้างแต่ก็คงไม่เยอะเท่านี้ (ทั้งห้องเป็นเพื่อนกันหมด อยู่ด้วยกัน เล่นกัน)

6 มีนาคม 2556

วันนี้ง่วงนอนทั้งวันเลยค่ะ ตอนเช้าเหมือนจะเป็นไข้อยากกลับมานอนที่บ้าน แต่พอดีมีวิชาพละวิชาสุดโปรดที่ไม่ค่อยชอบ เป็นคนที่ไม่ค่อยได้เล่นกีฬากับเขาสักเท่าไหร่ชอบอยากเดียวคือได้ใส่ชุดพละ >0< แล้ววันนี้ก็มีการเลือกตั้งประธานนักเรียนคนใหม่ 1 กับ 4 รอลุ้นว่าใครจะได้สุดท้ายผลออกมาพรรคที่ 4 ได้ค่ะ คะแนนห่างกันประมาณ 30 คะแนนค่ะ แล้ววันนี้ก็ได้รับใบเกรดเฉลี่ย 5 ภาคเรียนมากแล้วได้ 3.59 ค่ะ ไม่ค่อยตั้งใจเรียนเท่าไหร่นะคะ (อย่าไปสนใจเกรดเลยค่ะ) ;P วันนี้มีเรื่องดีคือมีงานเลือกตั้งไม่ค่อยได้เรียนหรือไม่มีงานสั่งเพิ่มมานั้นเอง 555+

7 มีนาคม 2556

หลังจากที่เมื่อวานง่วงมาก ก็เลยเลื่อนาฬิกาปลุกเป็น 6.20 น. เลื่อนไป 20 นาที แต่ดันง่วงอยู่ซะงั้น >0< วันนี้บางคาบครูก็ให้เคลียร์งานเนื่องจากแอนมีแต่ทำไม่ได้เพราะต้องใช้คอมก็เลยเล่นเกมงูกับเพื่อนๆ อ่านหนังสือบ้าง หลับบ้าง 

8 มีนาคม 2556
ในแต่ละวันมีเรื่องเกิดขึ้นมามากมายแต่กลับไม่สามารถพิมพ์ได้หมดทุกอย่างแม้บางครั้งอยากจะพิมพ์ลงไปก็ตาม วันนี้เป็นวันศุกร์เราจะได้หยุดพักผ่อน 2 วัน ปกติก็น่าจะดีใจอยู่หรอกค่ะ ภาคเช้าคาบที่ 3 วิชาเศรษศาสตร์ครูให้ไปยกโต๊ะ เก้าอี้ จัดโต๊ะเก้าอี้ เช็ดโต๊ะ เนื่องจากจะมีคนมาอีกแล้ว TT^TT มีคนพูดว่าโรงเรียนของเราเป็นโรงเรียนรับแขก (อันนี้อย่างที่บอกไปว่าแอนไม่ได้พูดเอง) รู้สึกเบื่อหน่ายมากเลยค่ะ พอพวกเรายิ้ม ร่าเริง หรือคุยกันหน่อย ก็มีบางคนพูดขึ้นมาประมาณว่า "มาทำงานหรือมาเล่นกัน อยู่ไหนก็หยอก เรียนก็หยอก าทำงานก็หยอก แนะยังนั่งกันอีก" อีกท่านหนึ่ง "พวกมันเป็นแบบนี้แหละพี่ ไม่ค่อยอยากใช้มัธยมน่าเบื่อ พวกไม่มีกุศล" TT^TT ทั้งยก เช็ด จัด เรื่องแบบนี้ไม่ค่อยอยากพูดอะไรมากไปค่ะ พอพักเที่ยงก็เกิดอาการไม่อยากอาหารเลยค่ะ รู้สึกว่ามีแต่ของที่ซ้ำซากและอีกเรื่องไม่กินดีกว่ากินค่ะ แอนห่วงสุขภาพตัวเองมากกว่า คิดจะไปกินก๋วยเตี๋ยวก็ไม่รู้ทำไมเราเป็นแค่เราคนเดียวงั้นหรือที่ได้น้อยกว่าคนอื่น แอบเศร้าค่ะ พอสักพักก็ไปทำโครงงานเริ่มอารมณ์ดีขึ้นมา คาบบ่ายเรียนวิทยาศาสตร์พวกเราประดิษฐ์แผนที่ดาววงกลมกันอย่างสนุกสนานแล้วก็เลยไปคาบภาษาอังกฤษครูให้ทำงานที่ได้มอบหมายไว้ให้แล้ว พอถึงคาบสุดท้ายแนะแนวบางคนก็ทำงานค้าง แอนไปกวนคนนู้นทีคนนี้ที มีบางคนเล่นเอาใบกระดาษเตะฟรีติดหลังเพื่อน แล้วเพื่อนอีกคนเอาใบกระดาษที่เขียนว่า "ตบฟรี" มาติดหลังแอน แอนก็เลยวิ่งไล่เพื่อคนนั้นสักพักก็เลิก แล้วไปนั่งท่องบทพาทย์เอราวัณ - -" จำไม่ได้ ถึงเวลากลับบ้านแล้ว แอนก็นั่งท่องไปคนอื่นไปเข้าแถวเดินกลับบ้าน -O- เดินไปท่องกับครู อร๊าย!! ลืมซะงั้นแหละ ได้ 18 คะแนนเต็ม 20 ไม่ค่อยคิดมากเรื่องคะแนนนะคะ ขอความโล่งใจดีกว่า 555+


------------------------------ปิดบันทึก------------------------------

บอกว่าปิดบันทึกแล้วแต่ดันบันทึกเพิ่มซะงั้น รู้สึกว่าตัวเองโชคดีมากที่ยังสามารถเขียนบล็อกได้อยู่ มีของให้กิน มีที่ให้เรียน มีหลายๆสิ่งหลายๆอย่าง ที่สำคัญที่สุดคือยังมีลมหายใจ เพราะฉะนั้นอย่าท้อแท้หรือหมดหวังในชีวิต บนโลกใบนี้เราอาจจะไม่ใช่คนที่โชคดีที่สุด แต่เราก็ยังโชคดีกว่าใครอีกหลายคน แล้วเรื่องแค่นี้จะมาทำอะไรเราได้ค่ะ

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

หากบทความเกิดความผิดพลาดประการใดต้องขออภัยและช่วยชี้แนะด้วยนะคะ ^^

AnasThailand

Add us on Google+