Latest News

วันอาทิตย์ที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2558

I will win.


ช่วงนี้กลับมาดูซีรีย์นิดหน่อย ไม่ได้ดูเต็มที่ทั้งวันทั้งคืนเหมือนเมื่อก่อน ดูสัปดาห์ล่ะตอนสองตอนพอ แอนได้ดูเรื่อง อ่านเกมอาชญากร ตอนใกล้จบตอน มีบทสนาที่ทำให้เรากลับมามองตัวเอง ไม่เหมือนในซีรีย์เท่าไหร่นะคะ เพราะแอนก็จำได้ไม่หมดค่ะ ;P

เริ่มต้นด้วย You break me. คุณทำลายฉัน
แล้วก็ข้ามมาที่ประโยค
A : คุณเอาทุกอย่างไปจากฉันแล้วยังต้องการอะไรจากฉันอีก
B : ยังมีอีกหลายสิ่งที่ผมจะเอาไปจากคุณ
B : สิ่งแรก คือ เวลานอนของคุณ
B : รอยยิ้มของคุณ
B : คุณจะไม่มีวันรู้สึกปลอดภัย ไม่ว่าคุณจะไปอยู่ที่ไหนก็ตาม
B : อาชีพของคุณ
B : และในที่สุดผมจะเปลี่ยนคุณ จนทำให้พวกเขาจำคุณไม่ได้อีกต่อไป
A : คุณทำไม่ได้ ฉันไม่ยอม
B : คุณทำแล้ว คุณทำเรื่องเสี่ยงตายในวันนี้ ถ้าไม่เพราะโชคช่วยคุณก็คงไม่รอด
B : แล้วคุณก็จะทำมันอีก ผมก็แค่มองคุณฆ่าตัวตาย ผมชนะ
A : ไม่
B : ใช่
A : ไม่ ไม่

You แปลได้หลายอย่าง แต่ถ้าพิมพ์คำอื่นที่ไม่ใช่คุณ ซึ่งอยากพิมพ์นะ แต่กลัวบล็อกเกอร์ จำกฎต่างๆที่เยอะจนอ่านไม่หมดไม่ได้ด้วย เดี๋ยวเกิดอารมณ์ไม่ดีมาบล็อคบล็อกแอนก็แย่เลยค่ะ 555+

เล่าเรื่องย่อเกี่ยวกับสองคนหรือหนึ่งคนที่คุณกัน
เริ่มจากมีผู้หญิงคนหนึ่งถูกจับตัวไปด้วยเหตุผลหนึ่ง ถูกทรมาน ถูกเครื่องช็อตไฟฟ้าช็อตที่ท้อง ซึ่งตอนนั้นเธอท้อง เธอเลยแท้งลูก แต่เธอรอดมาได้ มีคนมาช่วย ยิงผู้ชายที่ทรมานตาย หนึ่งปีผ่านไป วันที่คุยกันคือวันที่เธอถูกจับตัวไปเมื่อปีก่อน เหมือนเป็นวันครบรอบ เรื่องราวต่างๆผุดขึ้นมาอีกครั้ง...

เราปล่อยให้มันเข้ามาทำลายเรานานแค่ไหนแล้ว หรือ มันทำลายเราเพียงครั้งเดียว แล้วเราเอากลับมาคิด หลังจากนั้น บาดแผลเพียงเล็กน้อยก็ขยายใหญ่ขึ้น เพราะมันไม่ได้รับการรักษาอย่างถูกต้อง หรือ ไม่เคยได้รับการรักษาเลย มีแต่เราไปกระทบมัน ทำลายมันเพิ่มอีก จนตอนนี้มันใหญ่ขึ้นมากกว่าเดิมหลายเท่า แต่เราก็ยังทำเหมือนเดิม มานั่งดูแผล ร้องไห้ โทษคนที่เข้ามาทำร้าย ทำลาย คิดไปต่างๆนานา และ โทษตัวเอง สุดท้ายก็กลับมาคำถาม ว่าทำไมไม่ลืม

ถึงยังไงเมื่อเรายังมีชีวิต วันหนึ่งบาดแผลนั้นก็ต้องหาย

เราลืมไม่ได้ เราไม่จำเป็นต้องลืม ต่อให้แผลหาย ก็ยังเหลือรอยแผลเป็น ยังไงก็ต้องเห็น เราปล่อยให้มันชนะมานานแค่ไหนแล้ว ตอนนี้เริ่มโตขึ้น ถึงเวลาต้องกลับมาเป็นเหมือนเดิม และดีกว่า :D นับจากนี้ คนที่ชนะ คือ ตัวฉัน

I WILL WIN.

ส่วนข้อความด้านล่างนี้เป็นอีกตอนหนึ่งในอ่านเกมอาชญากร แอนชอบเลยเอามาฝากเพื่อนๆค่ะ

" แผลแค่แสดงให้เห็นว่าเราผ่านอะไรมา มันไม่ได้กำหนดว่าเราต้องไปทางไหน "

เมื่อทำผิด อย่าขอโทษ ถ้าไม่รู้สึก เพราะฉันจะรู้ และ อย่าโทษสิ่งอื่น

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

หากบทความเกิดความผิดพลาดประการใดต้องขออภัยและช่วยชี้แนะด้วยนะคะ ^^

AnasThailand

Add us on Google+